Ο πασόκος δεν χρειάζεται να καταλάβει τίποτα. Ο πασόκος δεν έχει γεννηθεί να καταλαβαίνει. Έχει γεννηθεί να διαστρέφει, να παραμορφώνει, να κοροϊδεύει την πραγματικότητα, να ασχημονεί (να διευκρινίσουμε πως η ιδιότητα του πασόκου επικαλύπτει όλες τις προηγούμενες ιδιότητες ή ιδεολογίες του ατόμου, τις καταπίνει, τις καταβροχθίζει, τις βρωμίζει μέχρι μυελού των οστών, τις εξαφανίζει).
 
Ο πασόκος ο γαλουχημένος στην λαμογιά και την απάτη του "εκσυγχρονισμού" του κιτρινιάρικου γκόλουμ, που πιστά υπηρέτησε σε όλη την διάρκειά του, δεν μπορεί να καταλάβει. Μπορεί να αδιαφορεί για τον λαό, για την αλήθεια, για την ηθική, για οποιεσδήποτε αξίες, αλλά όχι να καταλάβει. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Τον επικαλύπτει και του δείχνει τον δρόμο σε βρωμιά, αναλγησία και διαστρέβλωση της πραγματικότητας ο ίδιος ο "πρώτη (και τελευταία) φορά αριστερός" πρωθυπουργός του, όταν κατάλαβε σαν "ΝΑΙ" το ηχηρό εκείνο "ΟΧΙ" του δημοψηφίσματος του 2015.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Κατά το διαδίκτυο, το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από τον εγγονό τού Μίκη:

«Γιατι ο Μικης Θεοδωρακης ειναι περα και πανω απο οποιονδηποτε Σύλλογο, Κομμα, Παραταξη και δεν αμαυρωνεται απο τιποτε και απο κανεναν . . . Η ουσια ειναι οτι αυτος ο γιγαντας θα παραστει εκει παρα την κλονισμενη του υγεια για να δωσει ενα πολυ σημαντικο μηνυμα στον ελληνικο λαο . Ενα μηνυμα που προαισθανομαι οτι θα ειναι πολυ γενικοτερο του Σκοπιανου ζητηματος. Μια ισως τελευταια κραυγη σε ενα λαο που καποιοι μεθοδευμενα κοιμησαν τα τελευταια 8 χρονια . . .

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Και ο κόσμος, μετά την άνοιξη του 2011, μαζεύτηκε και πάλι στην πλατεία. Ενήλικες, παιδιά, ηλικιωμένοι, άτομα με ειδικές ανάγκες. Έλληνες που κατέφθασαν στην Αθήνα από όλα τα μέρη της χώρας με πούλμαν, καράβια και αεροπλάνα. Μπαχαλάκηδες, κουκουλοφόροι, καμουφλαρισμένοι (ταγματ)ασφαλίτες και επεισόδια πάντως δεν υπήρξαν. Δεν τους "έπαιρνε", καθώς ο κόσμος ήταν πολύς και δεν υπήρχαν κομματικά λάβαρα. 140.000 λαού, κατά την αστυνομία (λέγε με υπουργό Προστασίας του Πολίτη ή αλλέως πώς κυβέρνηση), 1,5 εκατομμύριο κατά τους διοργανωτές, γύρω στους 600.000 κατά την ταπεινή μου άποψη.

Μια θάλασσα γαλανόλευκων σημαιών (να βγάλουν κάνα φράγκο και οι μικροπωλητές σημαιών) πλημμύρισε όλο τον χώρο του συλλαλητηρίου, και ήταν η πρώτη ίσως φορά που συνέβη κάτι τέτοιο. Εκεί πάντως και οι καντίνες, τα κάστανα, τα σουβλάκια, τα καλαμπόκια, τα ξηροκάρπια. Δεν λείπουν άλλωστε αυτά ποτέ απ' τις συγκεντρώσεις.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Εν πρώτοις ζητώ συγγνώμη από τον Μίκη που βάζω την ταπεινότητά μου δίπλα στον τεράστιο όγκο του. Όμως, ανήκω στην ίδια κατηγορία με εκείνον όσον αφορά στο αυριανό συλλαλητήριο. Με έχουν παρασύρει όλοι αυτοί οι εξώλεις και προώλεις που διοργανώνουν το συλλαλητήριο και, έτσι, παραπλανημένος αποφάσισα να συλλαλήσω.  

Όλοι λοιπόν αυτοί που διοργανώνουν το συλλαλητήριο είναι εθνικιστές, σωβινιστές, χουντικοί, ναζιστές, φασίστες, χρυσαυγίτες, ακροδεξιοί, εχθρικοί προς τον «Μακεδονικό» λαό που μιλάει βουλγαρικά και το παίζει «Μακεδών», ενώ το 35% μιλάει αλβανικά κ.λπ. Είναι όλοι τους γραφικοί.  

Πάντως Μίκη πρέπει να ομολογήσω ότι ενόσω εσύ ήσουν κυνηγημένος από τη Χούντα, εγώ σπούδαζα και υπηρέτησα και τη στρατιωτική μου θητεία. Δεν έκανα αντίσταση όπως έκαναν οι Σημίτης, Δαμανάκη, Λαλιώτης, Μπαλαούρας, Παπουτσής και τ’ άλλα τα παιδιά που έφεραν την Αλλαγή, τη Δημοκρατία και τη βολή στη Βουλή ή σε διάφορες καλοπληρωμένες καπιταλιστικές θέσεις.    
Προτρέπω όλους να διαβάσουν όσους μας προτρέπουν να μη μετάσχουμε στο συλλαλητήριο και μετά αυτό

http://www.ribandsea.com/articles/3486-o-theios-noam-kserei.html
http://www.imerodromos.gr/patrioti-ase-ta-sapia/

Ο θείος Νόαμ (Τσόμσκυ) ξέρει, και λέει:

"Το να νοιάζεσαι για τους άλλους θεωρείται πλέον πολύ επικίνδυνο. Αν νοιάζεσαι για τους άλλους μπορεί να προσπαθήσεις να δημιουργήσεις οργανώσεις και να περιορίσεις όσους έχουν την δύναμη και την εξουσία. Κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί αν ενδιαφέρεσαι μόνο για τον εαυτό σου. Ίσως καταφέρεις να γίνεις πλούσιος, όμως δεν θα νοιάζεσαι αν τα παιδιά των άλλων μπορούν να πάνε σχολείο, αν έχουν χρήματα για φαγητό, δεν θα έχεις τέλος πάντων τέτοιου είδους ανησυχίες. Το δόγμα αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για τα συστήματα εξουσίας, και αποτελεί ένα μέσο διάδοσης του ατομικισμού και υπονόμευσης της συλλογικότητας"(οι επισημάνσεις είναι του blog).

Ακόμη λέει και κάτι άλλο (απ' τα πολλά και σοφά που έχει πεί):