Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Θα με χαρακτηρίσει κάποιος παράξενο και μαζοχιστή που επιλέγω να επισκέπτομαι τα νησιά του Αιγαίου μέσα στο καταχείμωνο. Δεν λέω, έχουν την ομορφιά τους τα νησιά το καλοκαίρι. Αν όμως δεν τα δει κανείς τον χειμώνα, βυθισμένα στην απόλυτη απομόνωση και μοναξιά τους, αν δεν επικοινωνήσει με τους φιλόξενους κατοίκους των, οι οποίοι πρόθυμα θα τους μιλήσουν και θα τους εξυπηρετήσουν απαλλαγμένοι από τη φούρια και την τρέλα του καλοκαιριού, είναι σαν να μην τα γνωρίζει! Για να μην αναφέρω την άνετη στάθμευση του αυτοκινούμενου, την απόλυτη ησυχία τα βράδια, την απόλυτη εξυπηρέτηση στα καταστήματα που παραμένουν ανοικτά.
Είχαμε κάμποσα χρόνια να έρθουμε στα Ψαρά. Ο θάνατος του Παπά Νικόλα ήταν για μένα μεγάλο πλήγμα. Ο υπέροχος εκείνος ιερέας ήταν θαρρείς ο συνδετικός κρίκος που με συνέδεε με το νησί. Γι' αυτό και η επιθυμία μου να το επισκεφτώ ξανά είχε ατονήσει.








