Του Ηλία Σταμπολιάδη.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2020 το Ευρωπαϊκό δικαστήριο αποφάσισε ότι όποιος εισέρχεται σε χώρες της συνθήκης Σένγκεν εκτός των επισήμων εισόδων των χωρών αυτών θεωρείται παράνομος και η χώρα εισόδου έχει το δικαίωμα να τον συλλάβει και να τον απελάσει ακόμη και εάν εκ των πραγμάτων δικαιούται άσυλο χάνοντας το δικαίωμα του εξ αιτίας της παρανομίας του. Οι αιτούντες άσυλο μπορούν να υποβάλουν αίτηση στα προξενεία των χωρών Σένγκεν στην χώρα τους ή στην χώρα που ευρίσκονται και εφόσον λάβουν την έγκριση μπορούν να εισέλθουν από νόμιμη πύλη και μόνο.
Αυτά τα αναφέρουμε για να τελειώσει το παραμύθι ότι τάχα είμαστε υποχρεωμένοι να δεχόμαστε όποιον παρανόμως εισέρχεται στην χώρα με το πρόσχημα της αίτησης ασύλου και ότι είμαστε επιπλέον υποχρεωμένοι να του προσφέρουμε μία άνετη ζωή μέχρι την έγκριση του αιτήματος ασύλου το οποίο μόνο μία μικρή μειονότητα εξ αυτών το δικαιούνται. Οι υπόλοιποι είναι αλλόθρησκοι εισβολείς μη αφομοιώσιμοι στην ελληνική κοινωνία, καθοδηγούμενο από τους θρησκευτικούς τους ηγέτες, υπεράριθμοι πέραν των ορίων της φιλανθρωπίας αλλά κυρίως λόγω του μεγέθους του πληθυσμού της χώρας τον οποίον μισούν και φιλοδοξούν να υποκαταστήσουν.








